நாவலின் அடிப்படை அழகே அது அதீத தகவல்களாலும் செய்திகளாலும் கட்டப்படாமல் உணர்வுகளாலும் தருணங்களாலும் நகர்த்தப்படுதலில்தான் உள்ளது. தகவலோ வேறு கூடுதல் சுவாரஸ்யங்களோ (மொழி, நாவலின் அமைப்பு, வட்டாரம், வரலாறு, கலாச்சாரப் பின்னணி முதலியன) உணர்வுரீதியாக கதை நகர்த்தப்படுதலின் பின்புதான் சோபிக்கக்கூடியது. முதல் தளம் சீராக அமையாவிட்டால் அடியோட்டமாக வரக்கூடிய இரண்டாம் தளம் எத்தனை கவர்ச்சியாக வெளிப்பட்டாலும், அப்படைப்பு வேர்க்கொள்ளாது. அரிசங்கர் மலையாளம் பேசும் மாகே பகுதியிலிருந்தும் சென்னையிலிருந்தும் பாண்டிச்சேரிக்குப் பிழைக்க வரும் பலதரப்பட்ட மனிதர்களை ’மாகே கஃபே’ […]

வாழ்வெனும் இந்தப் பெருவெளியில் நமக்கு வந்து வாய்த்த ஐந்து புலன்களுமே, பாரதியார் வார்த்தைகளை வாங்கிச் சொல்வதென்றால், “விண்டுரைக்க முடியாத விந்தைகள்”தான். கூடவே புலன்களின் இயங்கு தளமாக அமையும் உடம்பு, விந்தையிலும் விந்தை என்றும் சொல்ல வேண்டும்; இவற்றிற்கெல்லாம் இன்னும் மேலாக, இந்த ரூப உடம்பின், இயங்கியலில் உற்பத்தியாகும் அரூபமான மனமெனும் ஒன்றும் (அது ஒன்றா?) பேராச்சரியம்; பெரு வியப்பு. அதனாலேயே இதை நவீன ஆய்விற்கு உட்படுத்திய நரம்பியல் மருத்துவர் சிக்மண்ட் பிராய்டு, கப்பலையே கவிழ்த்துவிடக்கூடிய, கடலுக்குள் மறைந்து […]

1917ல் ருஷ்ய இலக்கிய ஆய்வாளரும் கட்டுரையாளரும் நாவலாசிரியரும் நினைவுக்குறிப்பு (Memoir) எழுத்தாளருமான விக்டர் ஷ்லாவ்ஸ்கி, “கலையே செயல்முறையாக” (Art as technique) என்ற தனதுகட்டுரையில் ஒரு பிரதியை வெறும் தகவலைக் கடத்தும் சாதனமாக அன்றி ஒரு கலைப்படைப்பாக எது ஆக்குகிறது என்று துல்லியமாகவும் தைரியமாகவும் விளக்க முனைந்தார். ஷ்லாவ்ஸ்கி ஆரம்பச் சோவியத் காலத்தின் சுதந்திரமான சிந்தனையாளர்களுள் முக்கியமான ஒருவர். வெவ்வேறு காலங்களில் போர்வீரராகவும், புரட்சியாளராகவும் நாடு கடத்தப்பட்டவராகவும் இருந்தவர். பெரும் கிளர்ச்சி மிகு தொடக்கக் காலத்துக்குப்பிறகு 1923ல் […]

இரண்டாயிரத்துப் பத்திற்குப் பிறகு எழுத வந்த படைப்பாளர்களிடம் காணப்படும் பல பொதுவான அம்சங்களுடன் பொருந்திச் செல்பவராக உள்ளார் எழுத்தாளர் கலைச்செல்வி. கலைச்செல்வி எழுதப் புகுந்த சூழலை அவரே ‘சித்ராவுக்கு ஆங்கிலம் தெரியாது’ தொகுப்பின் முன்னுரையில் விவரித்துள்ளார். கல்வி, வேலை, குடும்பம் போன்ற அனைத்தும் அவருக்குச் சரியான பருவங்களில் சரியான விதத்தில் கிடைத்துள்ளது. எனினும் அன்றாடங்கள் தரும் சலிப்பும் இதற்குள் தான் முடங்கிப் போக வேண்டியிருக்குமா? என்ற அச்சம் மிகுந்த கேள்வியும் அவரை எழுத்து, இலக்கியம் பக்கம் திருப்பியுள்ளதெனப் […]

இலக்கியப் பிரதிகளை எந்தவித விமர்சனப் பார்வையுமின்றி அழகியல் தளத்தில் மட்டுமே வைத்து வாசிக்கப்படும்போது, அவை தனக்குள் மறைத்து வைத்திருக்கும் கருத்தியல் வன்முறைகள் வாசகர்களிடம் இயல்பாக்கம் (normalize) பெறுகின்றன. இலக்கியப் பிரதிகள் அனைத்துமே நம்மைச் செழுமைப்படுத்துபவை; அவை ஆழமான மெய்மைகளை மட்டுமே உணர்த்துகின்றன எனும் முதலாளித்துவ/அழகியல் முன்முடிவுகளுடன் அணுகும்போது, அப்பிரதிகளின் உட்கட்டமைப்புகளுக்குள் பதுங்கியிருந்து இயங்கும் அதிகாரக் குரல்கள் பிரக்ஞைக்கு அகப்படாமலே வாசகரின் மனங்களுக்குள் ஊடுருவி படிந்துவிடுகின்றன. இப்படிச் சொல்வதை விளக்கி விபரிக்கச் சுகுமாரனின் கவிதையொன்றினை எடுத்துக்கொள்கிறேன். முதலில் அக்கவிதையை […]

அண்மையில் நரன் உடைய கவிதை ஒன்றை வாசித்தேன். அது மரணம் பற்றிய பல்வேறு எண்ணங்களை உருவாக்கிவிட்டது. மனித வாழ்வை புதுவித கோணங்களில் நோக்கும் கவிதைகள் தமிழில் பரவலாக எழுதப்படுவதில்லை என்ற குறையை இக்கவிதை தீர்த்து விடுகிறது. இது குறித்த எனது பார்வையைக் கவிதையின் கீழே பதிவு செய்கிறேன். இந்த வரிகள் மரணத்தை ஒரு முடிவாகப் பார்க்காமல் வாழ்வின் வேறொரு பரிமாணமாக அல்லது இடமாற்றமாகப் பார்க்கின்றன. இக்கவிதையின் தன்னிலை பாத்திரம் முன்வைக்கும் விடயங்களில் முதலில் அக்கறை கொள்ள விரும்புகிறேன். […]